مسکو با 850 سال سابقه در آغاز دهکده ای کوچک بود که محل تلاقی چند ایالت و در کنار رودخانه قرار داشت، و تدریجا مورد توجه بازرگانان قرار گرفت. در سالهای 1236 توسط تاتارها به سرکردگی باتیه نوه چنگیز خان مغول کشتار وحشتناکی را به راه انداختند.

در قرن 15 زمان ایوان سوم مسکو رسما به عنوان پایتخت پذیرفته شد و کرملین شکل گرفت و در سال 1705 میلادی پتر کبیر سنت پترزبورگ را به عنوان پایتخت جدید در ساحل رود نیوا بنا کرد و در سال 1712 پتر کبیر پایتخت را از مسکو به سنت پترزبورگ منتقل کرد که بیش از 200 سال پایتخت روسیه بود، دوباره مسکو بعد از انقلاب اکتبر 1917 در سال 1918 به عنوان پایتخت انتخاب شد. مسکو در سال 1840 میلادی 350 هزار نفر جمعیت داشت که در سال 1914 به 4/1 میلیون نفر افزایش یافت. این شهر نسبتا هموار و مجتمع های ساختمانی آن بیشتر به قرن 18 و 19 بر میگردد که محل زندگی اشراف بود و پس از انقلاب بولشویکی مصادره و به خدمات دولتی اختصاص یافت از شاهکارهای معماری در مسکو هفت خواهران میباشد که هم اکنون این ساختمانها به عنوان دانشگاه مسکو، هتل اوکراین، هتل لنیگراد، وزارت امور خارجه و منازل افراد مشهور میباشد.

کاخهای قرن 19 و مجتمع های مسکونی سالهای و گنبدهای رنگی کلیساهای کوچک متعلق به سالهای 1930 و خانه های کبریتی از سالهای 1950 در طبقات 8 و 9 طبقه زمان خرشچف ساخته شده است.